چگونگی انتقال خاطرت زیست محیطی از پدر به نوه ها
9 اکتبر 2015- اگر شما به دیابت، سرطان یامشکلات قلبی مبتلا هستید، شاید باید رفتار پدر، محیط یا حتی پدر بزرگ خود را سرزنش کنید، دلیل آن این است که در سالهای اخیر، دانشمندان نشان دادند حتی قبل از بارداری و تولد فرزندان، تجربه های زندگی پدر شامل موادغذایی، داروها، قرار گرفتن درمعرض مواد سمی یا حتی استرس می تواند بروی تشکیل جنین و سلامت کودکان و حتی نوه ها تأثیر گذارد.
اما با وجود یک دهه تحقیق در این زمینه ، دانشمندان قادر به درک دقیق چگونگی انتقال خاطرات زیست محیطی در طی چند نسل نشده اند، حال محققان دانشگاه McGill با همکاری محققان سوئیسی توانستند یک بخش کلیدی از این پازل مولکولی را کشف کنند. آنها متوجه شدند پروتئین هایی بنام هیستون ممکن است در این فرآیند نقشی حیاتی بازی کنند.
دانشمندان بر این باورند که این یافته ها می تواند درک ما را عمیقاً از آنچه بصورت ژنتیکی به ما به ارث می رسد، تغییر دهد، زیرا دانشمندان نشان دادند چیزی به غیر از DNA در وراثت نقش دارد که می تواند تعیین کننده ی سلامت یا بیماری فرزندان یا نوه ها باشد. یافته های این تحقیق در مجله ی Scienceمنتشر شده است.
درگذشته، بیشتر تحقیقات در این زمینه که به عنوان اپی ژنتیک شناخته می شود بروی فرآیندی که DNAو مولکولهایی مانند گروه های متیل درآن دخیل بودند، انجام شده است. گروه های متیل با اتصال به DNAمانند یک سوئیچ تنظیمی ظریف یا سوئیچ دیمر عمل می کنند که بیان ژنهای خاصی را خاموش یا روشن می نمایند.
از آنجائیکه هسیتونها به عنوان بخشی از محتوای اسپرم در هنگام لقاح به جنین منتقل می شوند، دانشمندان در مورد نقش آنها در انتقال اطلاعات از پدر به فرزند کنجکاو شدند .
هیستونها بخشی مجزا از DNAهستند، اگرچه در هنگام تشکیل سلول با DNAترکیب می شوند(مانند قرقره ای که دور آن نخ های DNAپیچیده می شود).
دانشمندان برای آزمایش تئوری خود درباره ی نقش احتمالی هیستونها در هدایت رشد و تکوین چنین موشهایی را پرورش دادند که ترکیب بیوشیمیایی هیستونهای آنها درهنگام تشکیل سلول اسپرم اندکی تغییر داده شد و سپس نتایج این تغییر را بررسی کردند ( این تغییر شامل ایجاد یک فرورفتگی در ساختار هیستون یا همان قرقره و مشاهده ی تأثیر این فرورفتگی بر پیچش DNAبروی آن بود). سپس آنها اثرات این تغییر را در فرزندان بررسی کردند.
آنها متوجه شدند این تغییر عواقب وخیمی را هم در تکوین جنین برای مثال مستعد شدن فرزندان به ابتلا به نقص های مادر زادی و شکل گیری غیر طبیعی اسکلت نوزاد و هم در بقاء فرزندان دارد. علاوه براین، آنچه مایه ی تعجب بیشتر گردید انتقال این تاثیرات تا دو نسل بعد بود.
دکتر Kimminsمی گوید: ما شاهد کاهش بقاء درمیان نسل ها و ناهنجاری هایی در رشد فرزندان و نوه ها بودیم، ما هرگز تصور نمی کردیم چیزی خارج از DNAبعنوان مثال یک پروتئین در وارثت نقش داشته باشد.
او می افزاید: این یافته ها بسیارقابل توجه هستند زیرا نشان می دهد اطلاعاتی غیر از DNAنیز در وراثت نقش دارد. این مطالعه نقش مهم پدران درسلامت فرزندان و حتی نوه ها را پررنگ تر کرد. از آنجائیکه هیستونها مستعد تغییرات شیمیایی حاصل از قرار گرفتن درمعرض عوامل زیست محیطی هستند، بنابراین با این یافته ها مسیر جدیدی برای تحقیقاتی در زمینه ی پیشگیری و درمان انواع مختلفی از بیماریها که سلامت نسل های بعد را به خطر می اندازد، گشوده شد.
محققان می گویند: درحالیکه شواهد قابل توجهی دال برانتقال بیماریها و فنوتیپ های نامطلوب از پدر به کودکان درغیاب جهش ژنتیکی وجود دارد اما این اولین مطالعه ای است که یک مکانیسم عملی را برای این اتفاق ارائه داده است. این یافته ها به محققان اعتماد به نفس می دهد تا اشکالات هیستونها درسلولهای زایشی مرد را به عنوان یک مکانیسم وراثت دنبال کنند و همچنین به پدران یادآوری می کند از دودمان جنسی خود بخوبی محافظت کنند و مواظب سلامت و رفتارهایی که سلامت آنها و نسلهای بعد را به خطر می اندازد، باشند.